- Titelbeschrijving
- Samenvatting/plot
- Personages en perspectief
- Omgeving
- Stijl
- Eigen mening
Posts tonen met het label Short Stories Dominique. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Short Stories Dominique. Alle posts tonen
woensdag 7 november 2007
Short Stories Dominique
Hieronder vindt u de door mij besproken Short Stories. Ze zijn genummerd weergegeven. Bij deze verhalen vindt u de bespreking met de volgende aandachtspunten:
woensdag 10 oktober 2007
Short Story 4 ‘Death By Scrabble’
Titelbeschrijving:
Charlie Fish, Death by Scrabble, or Tile M for Murder), bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/UBooks/DeatScra.shtml
De titel van het verhaal gaat over de hoofdpersoon en de gedachte van hem. De hoofdpersoon bedenkt tijdens het spelen van het spel Scrabble, dat hij zijn vrouw haat en liever dood dan levend wil hebben. Hij wil haar laten blijken met woorden dat hij haar dood wenst. Uiteindelijk is de dood bij zijn vrouw aangekomen, maar bij hem zelf.
De ondertitel verwijst naar de hoop op het spellen van het woord ‘death’, maar wat niet gebeurt. Wat wel gebeurt bij zijn vrouw, die aan een ‘m’ genoeg heeft voor het woord ‘murder’.
Korte samenvatting/plot:
Terwijl de hoofdpersoon, een naamloze man, met zijn vrouw een ‘gezellig’ potje Scrabble zit te spelen, komt hij erachter dat hij zich ergert aan zijn vrouw. Hij irriteert zich zelfs aan de manier van het neerzitten van de Scrabble-stenen van zijn vrouw en hij wordt innerlijk zelfs zo boos als zijn vrouw de ketel op de warmste dag van het jaar aanzet. De man haat zijn vrouw zelfs zo erg dat hij haar liever dood dan levend ziet. Hij bedenkt hoe hij dit het beste kan laten merken aan zijn vrouw. De stenen van het Scrabble-spel helpen hem daarbij. In eerste instantie gaat er nog vriendelijk aan toe, er ontstaan woorden als begin en ongeluk. Al snel blijkt dat de man net niet het woord ‘murder’ kan maken. Hij begint op een van zijn speelletters, de letter ‘u’, te kouwen. Hierna vormen alle
letters die hij op zijn plankje krijgt samen dodelijke woorden op het bord (qua punten) en aan het adres van zijn vrouw. Zo vormt hij onder andere de woorden ‘jinxed’ (behekst), ‘zaps’ (schokken) en ‘quake’ (aardbeving). Zijn vrouw doet net alsof ze niets door heeft. Ze speelt rustig het spelletje mee, met gezellige woorden zoals ‘warmer’. Hier wordt de man nog bozer om en gaat zich nog meer irriteren aan zijn vrouw. Het valt de man op dat alle woorden die hij speelt uitkomen, zo krijgt zijn vrouw een schok als de man ‘zaps’ speelt. Hij probeert dan ook maar het woord ‘fly’, maar het vliegt niet weg wat hij dacht, er komt juist een vlieg voorbij.
De man kauwt gedurende het spel nog steeds op de letter. Hij speelt als laatste het woord ‘quake’, waarop zijn vrouw antwoord met ‘death’. Hierop begint het huis te trillen, de man ‘verslikt’ zich in de steen en de man gaat dood. Dit is juist wat de man niet wilde.
Personages en perspectief:
Er zijn twee personages in het verhaal: een man en een vrouw, van allebei worden de namen niet genoemd.
Het verhaal bekijk je door de ogen van het mannelijke figuur. Je komt erachter dat de man en de vrouw huwelijksproblemen hebben. Je komt als lezer er achter dat de man van zijn vrouw af wil, maar hij weet niet hoe.
Van de emoties van de vrouw kom je niet veel te weten, je denkt alleen als lezer dat de vrouw tevreden is met haar man.
Thema:
De thematiek in dit verhaal is de dood. De man wil zijn vrouw het liefst uit zijn leven hebben, maar tegelijkertijd wil zijn vrouw dit ook. De man wil zijn vrouw dood hebben en probeert haar geestelijk door middel van woorden aan te tasten. Hij komt alleen niet bij het woord: ‘murder’. Dit lukt zijn vrouw uiteindelijk wel.
Stijl:
De schrijver schrijft korte krachtige zinnen met makkelijke woorden. Hij probeert de lezer door middel van de gedachte van de vrouw, wiens emoties je niet te weten komt, te verrassen. Ook zijn de woorden niet echt moeilijk, je hoeft ze niet in een woordenboek op te gaan zoeken. Dit bevordert het lezen van het verhaal, je kan je zo meer focussen op de details in het verhaal.
Omgeving:
Het 'gezellige' bordspel wordt gespeeld in de woonkamer. De omgeving speel geen echt belangrijke rol. Je weet alleen dat de man er soms wat over fantaseerd. Hij zegt bijvoorbeeld dat hij verblind wordt door de zonnestralen, maar meer niet.
Eigen mening:
Dit moet je echt lezen als je iets anders wil lezen dan gewone verhalen, want ik vind dit origineel en vooral zeer amusant geschreven. Er bestaan weinig verhalen die geschreven zijn aan de hand van een spel. Deze schrijver heeft het verhaal geschreven met als sjabloon Scrabble. Omdat ik het spel Scrabble ken, wie kent het spel eigenlijk niet (?), is leuk om er een verhaal over te lezen. De schrijver heeft naar mijn inziens goed gebruik gemaakt om over populaire dingen te gaan schrijven: de dood, het spel Scrabble en ‘huwelijksproblemen’. Dit brengt hij in een goedlopen verhaal aan de orde. Daarom vind ik het origineel.
Ik vind het ook amusant, omdat het verhaal een andere volta heeft dan ik zou verwachten. Ik vond het al verrassend dat alle woorden gebeurtenissen werden. Maar het eind van het verhaal liet mij echt verrassen.
Maar het mooiste stukje vond ik:
I play FLY, using the L of EXPLODES. I sit back in my chair and close my eyes, waiting for the sensation of rising up from my chair. Waiting to fly.
Stupid. I open my eyes, and there's a fly. An insect, buzzing around above the Scrabble board, surfing the thermals from the tepid cup of tea. That proves nothing. The fly could have been there anyway.
Dit verhaal met reactie van ons is ook te vinden op: http://thomasentoby.blogspot.com/2007/11/short-stories-death-by-scrabble.html
Charlie Fish, Death by Scrabble, or Tile M for Murder), bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/UBooks/DeatScra.shtml
De titel van het verhaal gaat over de hoofdpersoon en de gedachte van hem. De hoofdpersoon bedenkt tijdens het spelen van het spel Scrabble, dat hij zijn vrouw haat en liever dood dan levend wil hebben. Hij wil haar laten blijken met woorden dat hij haar dood wenst. Uiteindelijk is de dood bij zijn vrouw aangekomen, maar bij hem zelf.
De ondertitel verwijst naar de hoop op het spellen van het woord ‘death’, maar wat niet gebeurt. Wat wel gebeurt bij zijn vrouw, die aan een ‘m’ genoeg heeft voor het woord ‘murder’.
Korte samenvatting/plot:
Terwijl de hoofdpersoon, een naamloze man, met zijn vrouw een ‘gezellig’ potje Scrabble zit te spelen, komt hij erachter dat hij zich ergert aan zijn vrouw. Hij irriteert zich zelfs aan de manier van het neerzitten van de Scrabble-stenen van zijn vrouw en hij wordt innerlijk zelfs zo boos als zijn vrouw de ketel op de warmste dag van het jaar aanzet. De man haat zijn vrouw zelfs zo erg dat hij haar liever dood dan levend ziet. Hij bedenkt hoe hij dit het beste kan laten merken aan zijn vrouw. De stenen van het Scrabble-spel helpen hem daarbij. In eerste instantie gaat er nog vriendelijk aan toe, er ontstaan woorden als begin en ongeluk. Al snel blijkt dat de man net niet het woord ‘murder’ kan maken. Hij begint op een van zijn speelletters, de letter ‘u’, te kouwen. Hierna vormen alle
letters die hij op zijn plankje krijgt samen dodelijke woorden op het bord (qua punten) en aan het adres van zijn vrouw. Zo vormt hij onder andere de woorden ‘jinxed’ (behekst), ‘zaps’ (schokken) en ‘quake’ (aardbeving). Zijn vrouw doet net alsof ze niets door heeft. Ze speelt rustig het spelletje mee, met gezellige woorden zoals ‘warmer’. Hier wordt de man nog bozer om en gaat zich nog meer irriteren aan zijn vrouw. Het valt de man op dat alle woorden die hij speelt uitkomen, zo krijgt zijn vrouw een schok als de man ‘zaps’ speelt. Hij probeert dan ook maar het woord ‘fly’, maar het vliegt niet weg wat hij dacht, er komt juist een vlieg voorbij.De man kauwt gedurende het spel nog steeds op de letter. Hij speelt als laatste het woord ‘quake’, waarop zijn vrouw antwoord met ‘death’. Hierop begint het huis te trillen, de man ‘verslikt’ zich in de steen en de man gaat dood. Dit is juist wat de man niet wilde.
Personages en perspectief:
Er zijn twee personages in het verhaal: een man en een vrouw, van allebei worden de namen niet genoemd.
Het verhaal bekijk je door de ogen van het mannelijke figuur. Je komt erachter dat de man en de vrouw huwelijksproblemen hebben. Je komt als lezer er achter dat de man van zijn vrouw af wil, maar hij weet niet hoe.
Van de emoties van de vrouw kom je niet veel te weten, je denkt alleen als lezer dat de vrouw tevreden is met haar man.
Thema:
De thematiek in dit verhaal is de dood. De man wil zijn vrouw het liefst uit zijn leven hebben, maar tegelijkertijd wil zijn vrouw dit ook. De man wil zijn vrouw dood hebben en probeert haar geestelijk door middel van woorden aan te tasten. Hij komt alleen niet bij het woord: ‘murder’. Dit lukt zijn vrouw uiteindelijk wel.
Stijl:
De schrijver schrijft korte krachtige zinnen met makkelijke woorden. Hij probeert de lezer door middel van de gedachte van de vrouw, wiens emoties je niet te weten komt, te verrassen. Ook zijn de woorden niet echt moeilijk, je hoeft ze niet in een woordenboek op te gaan zoeken. Dit bevordert het lezen van het verhaal, je kan je zo meer focussen op de details in het verhaal.
Omgeving:
Het 'gezellige' bordspel wordt gespeeld in de woonkamer. De omgeving speel geen echt belangrijke rol. Je weet alleen dat de man er soms wat over fantaseerd. Hij zegt bijvoorbeeld dat hij verblind wordt door de zonnestralen, maar meer niet.
Eigen mening:
Dit moet je echt lezen als je iets anders wil lezen dan gewone verhalen, want ik vind dit origineel en vooral zeer amusant geschreven. Er bestaan weinig verhalen die geschreven zijn aan de hand van een spel. Deze schrijver heeft het verhaal geschreven met als sjabloon Scrabble. Omdat ik het spel Scrabble ken, wie kent het spel eigenlijk niet (?), is leuk om er een verhaal over te lezen. De schrijver heeft naar mijn inziens goed gebruik gemaakt om over populaire dingen te gaan schrijven: de dood, het spel Scrabble en ‘huwelijksproblemen’. Dit brengt hij in een goedlopen verhaal aan de orde. Daarom vind ik het origineel.
Ik vind het ook amusant, omdat het verhaal een andere volta heeft dan ik zou verwachten. Ik vond het al verrassend dat alle woorden gebeurtenissen werden. Maar het eind van het verhaal liet mij echt verrassen.
Maar het mooiste stukje vond ik:
I play FLY, using the L of EXPLODES. I sit back in my chair and close my eyes, waiting for the sensation of rising up from my chair. Waiting to fly.
Stupid. I open my eyes, and there's a fly. An insect, buzzing around above the Scrabble board, surfing the thermals from the tepid cup of tea. That proves nothing. The fly could have been there anyway.
Dit verhaal met reactie van ons is ook te vinden op: http://thomasentoby.blogspot.com/2007/11/short-stories-death-by-scrabble.html
Short Story 3 ‘The Lottery Ticket’
Titelbeschrijving:
Anton Chekhov (zie foto), The Lottery Ticket, bron: http://www.classicshorts.com/stories/lottery.html
De titel is zo gekozen, omdat het onderwerp van het verhaal een lot uit de loterij is. De hoofdpersonages fantaseren hierover en de titel is dus waar het verhaal om draait.
Korte samenvatting/plot:
Het verhaal gaat over een man en een vrouw die automatisch meedoen aan een loterij. De man, Ivan Dmitritch, laat zijn vrouw altijd in de krant kijken of ze iets gewonnen hebben met hun lot. Dit is nooit het geval. Toch is hij wel blij met het lot, want hoe anders zou het zijn met zoveel geld, wat moet je ermee. Hij heeft liever het lot (van het leven) in zijn eigen handen.
Dit maal kijkt Ivans vrouw niet in de krant, maar hij zelf. Zo ziet hij tot zijn verbazing dat het in de prijzenvallende serienummer overeenkomt met het serienummer van Ivans lot.
Ivan en zijn vrouw zijn opeens helemaal tevreden en weten niets te zeggen. Totdat ze gaan fantaseren wat ze met de prijs, een geldprijs van 75.000, willen gaan doen. Zo passeren verscheidene ideeën de revue. Zoals een reis naar het buitenland, Italië of Frankrijk bijvoorbeeld; een landhuis in een andere provincie, waar hun kinderen later fijn kunnen spelen of iets heel anders. Maar een landhuis zou volgens beide toch wel heel mooi zijn.
Toch duurt de euforie maar kort, Ivan Dmitritch bedenkt allemaal nadelen aan een lot winnen in de loterij. Zo denkt hij dat zijn vrouw alleen maar leuke dingen voor zichzelf gaat doen, want het lot is van haar en beide families van hem en haar eisen een beetje van het gewonnen geld. Uiteindelijk heeft hij liever de prijs niet dan wel.
Ivan kijkt nogmaals in de krant en ziet tot zijn opluchting dat ze een ander eindnummer hebben dan het winnende lotnummer, 26 in plaats van 46. Ivan en zijn vrouw zijn van de ene kant teleurgesteld, maar ook wel blij. Ze hebben het liever in eigen hand.
Personages en perspectief:
Dit verhaal kent twee belangrijke personages: Ivan Dmitritch en zijn vrouw. Je komt niet veel te weten over de verschillende personages, omdat het verhaal maar een heel kleine stukje van het leven beschrijft. Ze uitten weinig gevoelens en als je iets te weten komt is het van Ivan. Ivan, door wiens ogen je het verhaal ziet, heeft geen uitgesproken mening. In eerste instantie zou hij blij zijn met het winnen van een prijs in de loterij, maar later denkt hij dat er meer nadelen dan voordelen aan het winnen zitten, dus dan wil hij liever niet de prijs hebben. Over Ivans vrouw kom je niet veel te weten, ze uit haar gevoelens niet of nauwelijks. Ivan zegt wel een keer iets dat zijn vrouw al het gewonnen geld van de loterij zelf houdt. Maar verder weet je niet echt iets van de vrouw in het verhaal.
Thema:
Het thema in dit verhaal is volgens mij tevredenheid, tevreden zijn met wat je hebt. De hoofdpersonages laten op het laatst blijken dat ze tevreden zijn met wat ze hebben, want ze willen de prijs liever niet dan wel hebben. Er zou anders meer trammelant over het een en het ander komen dan er anders was. Ze willen het liever bij het gewone, het oude, houden dan dat hun leven opeens op zijn kop staat.
Stijl:
De schrijver heeft dit verhaal te makkelijk geschreven. Hij gebruikt woorden die kleine Engelstalige kinderen makkelijk snappen. Je hoeft geen enkel woord op te zoeken in het woordenboek en dat maakt het verhaal er niet beter op. Naar mijn inziens is het verhaal saai door het taalgebruik dat de schrijver toepast.
Tevens zijn de conversaties in het verhaal saai en voorspelbaar. Er wordt niet eens bij geschreven wie iets zegt, het is alleen maar ‘aanhalingstekens, de zin, aanhalingstekens’. Niet zo iets van ‘Ivan zei tegen zijn vrouw:’ of ‘Ivans vrouw verbaasde…’
Anton Chekhov (zie foto), The Lottery Ticket, bron: http://www.classicshorts.com/stories/lottery.html
De titel is zo gekozen, omdat het onderwerp van het verhaal een lot uit de loterij is. De hoofdpersonages fantaseren hierover en de titel is dus waar het verhaal om draait.
Korte samenvatting/plot:
Het verhaal gaat over een man en een vrouw die automatisch meedoen aan een loterij. De man, Ivan Dmitritch, laat zijn vrouw altijd in de krant kijken of ze iets gewonnen hebben met hun lot. Dit is nooit het geval. Toch is hij wel blij met het lot, want hoe anders zou het zijn met zoveel geld, wat moet je ermee. Hij heeft liever het lot (van het leven) in zijn eigen handen.
Dit maal kijkt Ivans vrouw niet in de krant, maar hij zelf. Zo ziet hij tot zijn verbazing dat het in de prijzenvallende serienummer overeenkomt met het serienummer van Ivans lot.
Ivan en zijn vrouw zijn opeens helemaal tevreden en weten niets te zeggen. Totdat ze gaan fantaseren wat ze met de prijs, een geldprijs van 75.000, willen gaan doen. Zo passeren verscheidene ideeën de revue. Zoals een reis naar het buitenland, Italië of Frankrijk bijvoorbeeld; een landhuis in een andere provincie, waar hun kinderen later fijn kunnen spelen of iets heel anders. Maar een landhuis zou volgens beide toch wel heel mooi zijn.
Toch duurt de euforie maar kort, Ivan Dmitritch bedenkt allemaal nadelen aan een lot winnen in de loterij. Zo denkt hij dat zijn vrouw alleen maar leuke dingen voor zichzelf gaat doen, want het lot is van haar en beide families van hem en haar eisen een beetje van het gewonnen geld. Uiteindelijk heeft hij liever de prijs niet dan wel.
Ivan kijkt nogmaals in de krant en ziet tot zijn opluchting dat ze een ander eindnummer hebben dan het winnende lotnummer, 26 in plaats van 46. Ivan en zijn vrouw zijn van de ene kant teleurgesteld, maar ook wel blij. Ze hebben het liever in eigen hand.
Personages en perspectief:
Dit verhaal kent twee belangrijke personages: Ivan Dmitritch en zijn vrouw. Je komt niet veel te weten over de verschillende personages, omdat het verhaal maar een heel kleine stukje van het leven beschrijft. Ze uitten weinig gevoelens en als je iets te weten komt is het van Ivan. Ivan, door wiens ogen je het verhaal ziet, heeft geen uitgesproken mening. In eerste instantie zou hij blij zijn met het winnen van een prijs in de loterij, maar later denkt hij dat er meer nadelen dan voordelen aan het winnen zitten, dus dan wil hij liever niet de prijs hebben. Over Ivans vrouw kom je niet veel te weten, ze uit haar gevoelens niet of nauwelijks. Ivan zegt wel een keer iets dat zijn vrouw al het gewonnen geld van de loterij zelf houdt. Maar verder weet je niet echt iets van de vrouw in het verhaal.
Thema:
Het thema in dit verhaal is volgens mij tevredenheid, tevreden zijn met wat je hebt. De hoofdpersonages laten op het laatst blijken dat ze tevreden zijn met wat ze hebben, want ze willen de prijs liever niet dan wel hebben. Er zou anders meer trammelant over het een en het ander komen dan er anders was. Ze willen het liever bij het gewone, het oude, houden dan dat hun leven opeens op zijn kop staat.
Stijl:
De schrijver heeft dit verhaal te makkelijk geschreven. Hij gebruikt woorden die kleine Engelstalige kinderen makkelijk snappen. Je hoeft geen enkel woord op te zoeken in het woordenboek en dat maakt het verhaal er niet beter op. Naar mijn inziens is het verhaal saai door het taalgebruik dat de schrijver toepast.
Tevens zijn de conversaties in het verhaal saai en voorspelbaar. Er wordt niet eens bij geschreven wie iets zegt, het is alleen maar ‘aanhalingstekens, de zin, aanhalingstekens’. Niet zo iets van ‘Ivan zei tegen zijn vrouw:’ of ‘Ivans vrouw verbaasde…’
Omgeving:
Het verhaal wordt verteld in de woonkamer van de familie Dmitritch. Je komt te weten dat de een in een stoel zit en de ander aan het rondlopen is. Verder wordt er weinig over de kamer gepraat. Het zou het verhaal niet anders op maken. Misschien als het verhaal zich had afgespeeld in een woonkamer van zwervers. Dan zou het verhaal een heel andere wending nemen.
Eigen mening:
Het verhaal is zeker niet aan te raden. Het verhaal is te voorspelbaar, je weet al in het begin van het verhaal, het einde van het verhaal: als de twee hoofdpersonages gaan fantaseren over de te winnen prijzen weet je al dat ze niet goed hebben gekeken en dat ze de prijs toch nooit krijgen.
Ook is het verhaal niet leuk geschreven, er zit weinig afwisseling qua zinsbouw in. Zoals ik al uitgelegd heb bij ‘Stijl’, komen er zeer eentonige conversaties in het verhaal voor. Dit maakt het verhaal langdradig. Ook het oneindig discussiëren over de voor- en nadelen van de prijs winnen duurt te lang, als dit als dat.
Eén positief puntje in het verhaal is er wel te melden, de achterliggende gedachte, ‘blij met wat je hebt’, is wel mooi bedacht, maar de uitwerking is bar slecht.
dit verhaal ook op de blog van Jelle en Luuk: http://luuk-en-jelle.blogspot.com/
Short Story 2 ‘86th Street and the Summer of Love'
Titelbeschrijving:
Colin C. Conway, 86th Street and the Summer of Love, November 2005 van www.eastoftheweb.com/
De titel verwijst naar de straat waar Mike bijna elke dag te vinden is, de straat waar hij en zijn vriendgroep dagelijks rondhangen. ‘The Summer of Love’ verwijst naar de liefde die hij van niemand krijgt. Hij krijgt in eerste instantie veel liefde van zijn vriendengroep, maar als hij daarin verdwijnt krijgt hij geen liefde meer.
Korte samenvatting/plot
Dit verhaal gaat over een jongen, Mike, en die verschillende gebeurtenissen in zijn leven meemaakt. Hij heeft een grote vriendengroep, waarmee hij verschillende avonturen beleeft. In de groep zitten er een aantal die de drang hebben tot vechten. Zo slaan ze twee kleine kinderen in elkaar, die onschuldig door ‘hun’ straat heen lopen. Mike wordt beveelt mee te vechten tegen deze veel kleinere kinderen. Bij het eerste kind helpt hij zijn vrienden mee en vecht tegen wil en dank, hij verkiest zijn vriendengroep boven zijn individu. Tegen het tweede kind daarentegen vecht hij niet, hij beschermt hem juist. Hij wil dat zijn vrienden niet meer vechten tegen onschuldige mensen en vooral niet kleine kinderen. De vriendengroep is het daarmee niet eens. Ze stemmen daarom ook dat Mike uit de vriendengroep moet verdwijnen.
Thuis gaat het met Mike ook niet zo goed, zijn vader woont ergens anders (dat wil zeggen dat zijn ouders zijn gescheiden) en zijn broer Tom zit in Vietnam te vechten voor het land. Op zijn kamer denkt Mike terug aan zijn mooiste dag in zijn leven, zijn 12e verjaardag. Hij ging samen met zijn broer en moeder naar een wedstrijd van de Yankees, terwijl zijn vader een Yakees cap aan hem gaf. Terwijl hij erover dag droomt komt er een legerofficier die aan hem en aan zijn moeder verteld dat Tom overleden is.
Mike probeert er afstand van te nemen door eerst de brieven van Tom uit Vietnam te herlezen en omdat dat niet helpt gaat hij naar een café waar hij de vriendengroep tegenkomt. Deze ex-vrienden hebben geen medelijden met hem over Tom. Ze zijn zelfs nog kwaad op hem. Zij willen vechten met hem. Als Mike begint te huilen houdt het vechten op. De vriendengroep verontschuldigt zich en bedoelde het eigenlijk niet zo. Mike aanvaardt dit, maar weet dat het niet meer zo wordt als vroeger. Hij gaat alleen naar huis.
Personages en perspectief:
De hoofdpersoon in het verhaal is Mike, door wiens ogen je het verhaal aanschouwt. Hij is een persoon met een uitgesproken mening, wat goed in het verhaal is terug te zien. Hij is geen meeloper en volgt zijn eigen weg. Misschien is het daarom wel dat Mike alleen is, maar zich niet eenzaam voelt.
De andere personages in het verhaal spelen een minder belangrijke rol. Ze zijn wel continu aanwezig zoals de vroegere vriendengroep van Mike. Deze vriendengroep wordt beheerst door één persoon, door Terry, de zogenaamde leider. De andere Miles Morgan, Ronnie Dougan en Jay O'Neal volgen Terry blindelings, ze hebben geen uitgesproken mening. Ze zijn bang dat ze ook uit de groep worden gezet.
Zijn broer, Tom, speelt ook een rol in het verhaal. Hij vecht in Vietnam voor het land, maar wil terug naar huis. Dit wil Mike ook. Maar helaas komt het niet zo ver, Tom wordt vermoord in Vietnam. Zijn moeder, een ander bijfiguur, is ook heel verdrietig.
Thema:
De thematiek in dit verhaal is volgens mij eenzaamheid. Ik denk dit omdat Mike zijn vriendengroep en zijn broer verliest en hierdoor eenzaam wordt. Dit verliezen op twee verschillende manieren. Mike maakt er zelf een eind aan met de vriendengroep, ‘verlies’ in dit geval betekent niet meer erbij horen. Terwijl verlies in de zin van zijn broer de dood betekent. Hierdoor blijft Mike in zijn eentje achter. Hij vindt zichzelf niet eenzaam, maar volgens mij is hij het wel. Een ander thema zou eventueel verlies kunnen zijn.
Colin C. Conway, 86th Street and the Summer of Love, November 2005 van www.eastoftheweb.com/
De titel verwijst naar de straat waar Mike bijna elke dag te vinden is, de straat waar hij en zijn vriendgroep dagelijks rondhangen. ‘The Summer of Love’ verwijst naar de liefde die hij van niemand krijgt. Hij krijgt in eerste instantie veel liefde van zijn vriendengroep, maar als hij daarin verdwijnt krijgt hij geen liefde meer.
Korte samenvatting/plot
Dit verhaal gaat over een jongen, Mike, en die verschillende gebeurtenissen in zijn leven meemaakt. Hij heeft een grote vriendengroep, waarmee hij verschillende avonturen beleeft. In de groep zitten er een aantal die de drang hebben tot vechten. Zo slaan ze twee kleine kinderen in elkaar, die onschuldig door ‘hun’ straat heen lopen. Mike wordt beveelt mee te vechten tegen deze veel kleinere kinderen. Bij het eerste kind helpt hij zijn vrienden mee en vecht tegen wil en dank, hij verkiest zijn vriendengroep boven zijn individu. Tegen het tweede kind daarentegen vecht hij niet, hij beschermt hem juist. Hij wil dat zijn vrienden niet meer vechten tegen onschuldige mensen en vooral niet kleine kinderen. De vriendengroep is het daarmee niet eens. Ze stemmen daarom ook dat Mike uit de vriendengroep moet verdwijnen.
Thuis gaat het met Mike ook niet zo goed, zijn vader woont ergens anders (dat wil zeggen dat zijn ouders zijn gescheiden) en zijn broer Tom zit in Vietnam te vechten voor het land. Op zijn kamer denkt Mike terug aan zijn mooiste dag in zijn leven, zijn 12e verjaardag. Hij ging samen met zijn broer en moeder naar een wedstrijd van de Yankees, terwijl zijn vader een Yakees cap aan hem gaf. Terwijl hij erover dag droomt komt er een legerofficier die aan hem en aan zijn moeder verteld dat Tom overleden is.
Mike probeert er afstand van te nemen door eerst de brieven van Tom uit Vietnam te herlezen en omdat dat niet helpt gaat hij naar een café waar hij de vriendengroep tegenkomt. Deze ex-vrienden hebben geen medelijden met hem over Tom. Ze zijn zelfs nog kwaad op hem. Zij willen vechten met hem. Als Mike begint te huilen houdt het vechten op. De vriendengroep verontschuldigt zich en bedoelde het eigenlijk niet zo. Mike aanvaardt dit, maar weet dat het niet meer zo wordt als vroeger. Hij gaat alleen naar huis.
Personages en perspectief:
De hoofdpersoon in het verhaal is Mike, door wiens ogen je het verhaal aanschouwt. Hij is een persoon met een uitgesproken mening, wat goed in het verhaal is terug te zien. Hij is geen meeloper en volgt zijn eigen weg. Misschien is het daarom wel dat Mike alleen is, maar zich niet eenzaam voelt.
De andere personages in het verhaal spelen een minder belangrijke rol. Ze zijn wel continu aanwezig zoals de vroegere vriendengroep van Mike. Deze vriendengroep wordt beheerst door één persoon, door Terry, de zogenaamde leider. De andere Miles Morgan, Ronnie Dougan en Jay O'Neal volgen Terry blindelings, ze hebben geen uitgesproken mening. Ze zijn bang dat ze ook uit de groep worden gezet.
Zijn broer, Tom, speelt ook een rol in het verhaal. Hij vecht in Vietnam voor het land, maar wil terug naar huis. Dit wil Mike ook. Maar helaas komt het niet zo ver, Tom wordt vermoord in Vietnam. Zijn moeder, een ander bijfiguur, is ook heel verdrietig.
Thema:
De thematiek in dit verhaal is volgens mij eenzaamheid. Ik denk dit omdat Mike zijn vriendengroep en zijn broer verliest en hierdoor eenzaam wordt. Dit verliezen op twee verschillende manieren. Mike maakt er zelf een eind aan met de vriendengroep, ‘verlies’ in dit geval betekent niet meer erbij horen. Terwijl verlies in de zin van zijn broer de dood betekent. Hierdoor blijft Mike in zijn eentje achter. Hij vindt zichzelf niet eenzaam, maar volgens mij is hij het wel. Een ander thema zou eventueel verlies kunnen zijn.
Omgeving:
Het verhaal speelt zich voornamelijk af op de kamer van de hoofdpersoon en in de straat van zijn vriendengroep. Hij hangt veelal op de straat, waar weinig gebeurt. Je komt niet echt iets te weten van de straat en de kamer, omdat die niet uitgebreid beschreven worden.
Stijl:
De heer Colin C. Conway schrijft heel eenvoudig. Hij gebruikt de letterlijke jeugdtaal, de taal van de straat. Bijvoorbeeld: "Fuck you, man," he screamed at me, his eyes wild with rage. He turned his lunatic gaze to Terrance. "Bust this bastard's teeth." Daarom spreekt het jongeren, waarvan ik een voorbeeld ben, zo aan. De ik-figuur is werkelijk, de hoofdpersoon kan zo een echt persoon zijn geweest. Net als het verhaal echt kan zijn.
Eigen mening:
Dit verhaal vond ik echt heel erg mooi om te lezen, het is een van de mooiste verhalen die ik ooit in het Engels gelezen heb. Ik ging er snel doorheen, omdat het makkelijk en zo als ik al zei jeugdig geschreven is. Je hoeft als lezer niet veel woorden op te zoeken en dat is uitermate handig voor een verhaal. Het mooie in dit verhaal is ook dat de hoofdpersoon een eigen mening heeft en achter deze eigen mening blijft staan. Het is een voorbeeld voor de jeugd, omdat hij zonder mee te lopen met anderen zijn eigen (goede) weg volgt.
Als je het verhaal leest krijg je zelfs een beetje medelijden met de hoofdpersoon in het verhaal, je leeft je zo in het verhaal in dat je zelf emoties krijgt. Gewoonweg schitterend geschreven. Als je dit verhaal niet kent moet je het gewoon lezen, het is zeer de moeite waard.
Bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/
Stijl:
De heer Colin C. Conway schrijft heel eenvoudig. Hij gebruikt de letterlijke jeugdtaal, de taal van de straat. Bijvoorbeeld: "Fuck you, man," he screamed at me, his eyes wild with rage. He turned his lunatic gaze to Terrance. "Bust this bastard's teeth." Daarom spreekt het jongeren, waarvan ik een voorbeeld ben, zo aan. De ik-figuur is werkelijk, de hoofdpersoon kan zo een echt persoon zijn geweest. Net als het verhaal echt kan zijn.
Eigen mening:
Dit verhaal vond ik echt heel erg mooi om te lezen, het is een van de mooiste verhalen die ik ooit in het Engels gelezen heb. Ik ging er snel doorheen, omdat het makkelijk en zo als ik al zei jeugdig geschreven is. Je hoeft als lezer niet veel woorden op te zoeken en dat is uitermate handig voor een verhaal. Het mooie in dit verhaal is ook dat de hoofdpersoon een eigen mening heeft en achter deze eigen mening blijft staan. Het is een voorbeeld voor de jeugd, omdat hij zonder mee te lopen met anderen zijn eigen (goede) weg volgt.
Als je het verhaal leest krijg je zelfs een beetje medelijden met de hoofdpersoon in het verhaal, je leeft je zo in het verhaal in dat je zelf emoties krijgt. Gewoonweg schitterend geschreven. Als je dit verhaal niet kent moet je het gewoon lezen, het is zeer de moeite waard.
Bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/
Short Story 1 'The Landlady'
Titelbeschrijving:
Roald Dahl, The Landlady uit The Collected Short Stories van Roald Dahl
De titel, ‘Landlady’, betekent in het Nederlands ‘hospita’. Dit verwijst in het verhaal naar de gastvrouw van het zogenaamde hotel waar het hoofdpersonage zijn onderdak vindt. Ik denk dat er ook gekozen is voor deze titel, omdat de gastvrouw een vaag iemand is waar het verhaal eigenlijk om draait ook al is ze niet de hoofdpersoon.
Korte samenvatting/plot:
Billy Weaver is een jongen van 17-jaar die opzoek is naar een overnachtingplaats. Hij is namelijk op weg van Londen naar Bath, maar met een tussenstop in Swindon.
Billy komt bij een huis, wat een hotel moet voorstellen, met op de ruit geschreven: ‘bed and breakfast’. Dit lokt hem zo dat hij binnen een kijkje neemt. Binnen voelt hij zich gelijk thuis, er is sfeer door de brandende openhaard, een papegaai en een hond. Kortom een gezellige kamer.
Het blijkt allemaal geen schijn. De gastvrouw is heel aardig, zelfs zo aardig dat ze bij hem vragen oproept. Ze vraagt onder andere heel weinig geld voor de overnachting en is bezorgt over hem.
Billy Weaver is van de ene kant heel blij, maar tegelijkertijd draagt hij ook een raar gevoel bij zich. Zeker nadat hij het gastenboek onder ogen heeft gezien. Er staan maar twee namen ingeschreven: Christopher Mulholland uit Cardiff en Gregory W. Temple uit Bristol, zij waren dus de enige die ooit hier overnacht hadden. Billy kent deze namen ergens van, maar hij weet niet waarvan. De gastvrouw laat alleen over de ‘twee namen’ los, dat ze lieve jongens waren en zegt tegelijkertijd dat Billy de enige is geweest in de laatste drie jaar die bij haar overnacht. De vrouw laat Billy en de lezer in het ongewisse.
Personages/perspectief:
Er zijn twee belangrijke personages in het verhaal: Billy Weaver en de gastvrouw. Billy is de hoofdpersoon en de hospita de bijpersoon en tevens eigenlijk het onderwerp. Je kijkt als lezer door de ogen van Billy en voelt zijn emoties. Bijvoorbeeld dat hij vindt dat het hotel er leuk en gezellig uit ziet, dat vind je als lezer dan (sneller) ook. Billy is verder een heel net iemand, die zijn vraagtekens heeft over de gastvrouw, maar haar toch beleefd blijft benaderen.
De ‘landlady’ daarentegen is een vaag persoon. Je weet niet eens wat haar naam is. Ze probeert het haar gast naar de zin te maken, maar dit komt over als heel slijmerig. Hierdoor lijkt het alsof ze iets raar heeft. Ze is eigenlijk heel afstandelijk, maar tegelijkertijd ook bezorgt over haar gast. Je komt er niet veel over te weten doordat je haar gevoelens en reacties niet kent.
Thema:
Het is moeilijk een thema te benoemen in dit verhaal. Het verhaal is geheimzinnig, je weet niet precies waar het over gaat. Eigenlijk gaat het over een jongen die een overnachtingplaats nodig heeft en deze vindt bij een heel aardige, maar vage gastvrouw. Daarom denk ik dat het onderwerp hetzelfde is als de titel: ‘the landlady’. Het draait om de hoofdpersoon, maar het vrouw maakt het verhaal.
Het thema is dan iets wat met het onderwerp te maken heeft. Zo heeft de gastvrouw veel te verbergen en is ze een vaag persoon. Ik denk dat ze iets te verbergen heeft. Ze wil namelijk over verschillende dingen niet praten, o.a. niet over de twee vorige gasten. Het thema van het verhaal is dan ook: 'verborgenheid'.
Stijl:
Het is een heel makkelijk verhaal om te lezen. Dit komt vooral omdat Roald Dahl heel leuk schrijft, met weinig moeilijke woorden. Hierdoor hoef je ook heel weinig woorden op te zoeken in het woordenboek en ben je snel door het verhaal heen. Dahl schrijft heel erg humoristisch en je hoeft weinig na te denken bij het verhaal. Dat is voor een niet zo goede Engelse lezer zoals ik wel makkelijk.
Omgeving:
Het verhaal speelt zich af de stad Swindon, waar het hoofdpersonage overnacht. Je komt niet al te veel te weten over de stad, alleen dat hij daar opzoek is naar een overnachtingsmogelijkheid. De overnachtingsplaats vindt hij in een huis, wat een café/restaurant moet voorstellen. In dat huis zijn (opgezetten) dieren, zoals een hond en vogel. En er zit een opehaard in de kamer. Verder is het huis leeg, want er zijn geen verdere gasten op dat moment in het 'hotel'.
Eigen mening:
Het verhaal was voor mij wel boeiend. Vroeger had ik het al een keertje gelezen, maar dat maakte het verhaal niet makkelijker of moeilijker op. Het is alleen de ervaring die je dan al hebt met Roald Dahl. Je weet dat hij een bepaalde schrijfstijl heeft: leuk, humoristisch en best makkelijk. Dit zat er in dit verhaal ook erg in. Alleen was er nu een punt aan toegevoegd: een open einde. Ik denk zelf dat de gastvrouw haar twee eerdere bezoekers vermoord heeft en ik denkt ook dat Billy dit door heeft.
Verhaal op internet: http://www.teachingenglish.org.uk/download/britlit/landlady/landlady_text.pdf
Roald Dahl, The Landlady uit The Collected Short Stories van Roald Dahl
De titel, ‘Landlady’, betekent in het Nederlands ‘hospita’. Dit verwijst in het verhaal naar de gastvrouw van het zogenaamde hotel waar het hoofdpersonage zijn onderdak vindt. Ik denk dat er ook gekozen is voor deze titel, omdat de gastvrouw een vaag iemand is waar het verhaal eigenlijk om draait ook al is ze niet de hoofdpersoon.
Korte samenvatting/plot:
Billy Weaver is een jongen van 17-jaar die opzoek is naar een overnachtingplaats. Hij is namelijk op weg van Londen naar Bath, maar met een tussenstop in Swindon.
Billy komt bij een huis, wat een hotel moet voorstellen, met op de ruit geschreven: ‘bed and breakfast’. Dit lokt hem zo dat hij binnen een kijkje neemt. Binnen voelt hij zich gelijk thuis, er is sfeer door de brandende openhaard, een papegaai en een hond. Kortom een gezellige kamer.
Het blijkt allemaal geen schijn. De gastvrouw is heel aardig, zelfs zo aardig dat ze bij hem vragen oproept. Ze vraagt onder andere heel weinig geld voor de overnachting en is bezorgt over hem.
Billy Weaver is van de ene kant heel blij, maar tegelijkertijd draagt hij ook een raar gevoel bij zich. Zeker nadat hij het gastenboek onder ogen heeft gezien. Er staan maar twee namen ingeschreven: Christopher Mulholland uit Cardiff en Gregory W. Temple uit Bristol, zij waren dus de enige die ooit hier overnacht hadden. Billy kent deze namen ergens van, maar hij weet niet waarvan. De gastvrouw laat alleen over de ‘twee namen’ los, dat ze lieve jongens waren en zegt tegelijkertijd dat Billy de enige is geweest in de laatste drie jaar die bij haar overnacht. De vrouw laat Billy en de lezer in het ongewisse.
Personages/perspectief:
Er zijn twee belangrijke personages in het verhaal: Billy Weaver en de gastvrouw. Billy is de hoofdpersoon en de hospita de bijpersoon en tevens eigenlijk het onderwerp. Je kijkt als lezer door de ogen van Billy en voelt zijn emoties. Bijvoorbeeld dat hij vindt dat het hotel er leuk en gezellig uit ziet, dat vind je als lezer dan (sneller) ook. Billy is verder een heel net iemand, die zijn vraagtekens heeft over de gastvrouw, maar haar toch beleefd blijft benaderen.
De ‘landlady’ daarentegen is een vaag persoon. Je weet niet eens wat haar naam is. Ze probeert het haar gast naar de zin te maken, maar dit komt over als heel slijmerig. Hierdoor lijkt het alsof ze iets raar heeft. Ze is eigenlijk heel afstandelijk, maar tegelijkertijd ook bezorgt over haar gast. Je komt er niet veel over te weten doordat je haar gevoelens en reacties niet kent.
Thema:
Het is moeilijk een thema te benoemen in dit verhaal. Het verhaal is geheimzinnig, je weet niet precies waar het over gaat. Eigenlijk gaat het over een jongen die een overnachtingplaats nodig heeft en deze vindt bij een heel aardige, maar vage gastvrouw. Daarom denk ik dat het onderwerp hetzelfde is als de titel: ‘the landlady’. Het draait om de hoofdpersoon, maar het vrouw maakt het verhaal.
Het thema is dan iets wat met het onderwerp te maken heeft. Zo heeft de gastvrouw veel te verbergen en is ze een vaag persoon. Ik denk dat ze iets te verbergen heeft. Ze wil namelijk over verschillende dingen niet praten, o.a. niet over de twee vorige gasten. Het thema van het verhaal is dan ook: 'verborgenheid'.
Stijl:
Het is een heel makkelijk verhaal om te lezen. Dit komt vooral omdat Roald Dahl heel leuk schrijft, met weinig moeilijke woorden. Hierdoor hoef je ook heel weinig woorden op te zoeken in het woordenboek en ben je snel door het verhaal heen. Dahl schrijft heel erg humoristisch en je hoeft weinig na te denken bij het verhaal. Dat is voor een niet zo goede Engelse lezer zoals ik wel makkelijk.
Omgeving:
Het verhaal speelt zich af de stad Swindon, waar het hoofdpersonage overnacht. Je komt niet al te veel te weten over de stad, alleen dat hij daar opzoek is naar een overnachtingsmogelijkheid. De overnachtingsplaats vindt hij in een huis, wat een café/restaurant moet voorstellen. In dat huis zijn (opgezetten) dieren, zoals een hond en vogel. En er zit een opehaard in de kamer. Verder is het huis leeg, want er zijn geen verdere gasten op dat moment in het 'hotel'.
Eigen mening:
Het verhaal was voor mij wel boeiend. Vroeger had ik het al een keertje gelezen, maar dat maakte het verhaal niet makkelijker of moeilijker op. Het is alleen de ervaring die je dan al hebt met Roald Dahl. Je weet dat hij een bepaalde schrijfstijl heeft: leuk, humoristisch en best makkelijk. Dit zat er in dit verhaal ook erg in. Alleen was er nu een punt aan toegevoegd: een open einde. Ik denk zelf dat de gastvrouw haar twee eerdere bezoekers vermoord heeft en ik denkt ook dat Billy dit door heeft.
Verhaal op internet: http://www.teachingenglish.org.uk/download/britlit/landlady/landlady_text.pdf
Abonneren op:
Posts (Atom)