Short Stories Rick

Hieronder zijn de verschillende Short Stories te vinden die ik heb behandeld, met daarbij een uitgebreide bespreking. Aan het einde van elk bericht zijn de auteur en de bron van het gedicht te vinden. Vaak is het bij beide mogelijk om door er op te klikken de informatie over de schrijven en of het gedicht te vinden. Na de bespreking van ieder verhaal heb ik mijn eigen oordeel over de Short Story gegeven, voor zover deze nog niet in de bespreking stond.

Short Story 4 'Zippo'

Korte samenvatting: Het verhaal begint met de woorden van James. James wil zijn vriend, de ik persoon van het verhaal, vertellen over een droom die hij verschillend keren heeft gehad.
In die droom staat John op een vrijdagavond in een bar waar alles perfect lijkt te gaan; het is gezellig druk, er zijn mooien vrouwen en er is goede muziek. John gaat weer een biertje halen en wordt ondanks de drukte meteen geholpen. Wanneer hij zich omdraait om van de bar weg te lopen botst hij tegen een meisje op waarmee hij een sterke band voelt. Het zou een perfecte avond worden totdat hij door een naderende jongen overgoten werd met benzine. De jongen kijkt hem lachend aan en plotseling is het meisje weg en staat er niemand meer om hem heen. De jongen steekt zijn hand in zijn broekzak en haalt een Zippo tevoorschijn. De eerste twee keer dat John dit droomde kreeg de jongen de vlam niet aan, en schrok John wakker. Hierna heeft hij dagen niet durven slapen. De derde keer dat hij dit droomde heeft hij daarvoor een paar dagen niet kunnen slapen. Maar ditkeer was hij er zodanig op voorbereid dat hij al wakkerschrok voordat de jongen zelfs zijn hand in zijn broekzak kon steken. De vierde keer dat hij deze droom had was echter een lange tijd na de derde en hij was de droom al bijna vergeten. De jongen met de Zippo was het echter niet vergeten en overgoot John nu van achteren, ook zou de jongen nu zijn aansteker hebben gemaakt en John schrok wakker net voordat de blauwe vlam hem bereikte. John is bang dat er misschien een moment komt waarop hij niet meer op tijd wakkerschrikt en het werkelijke gevoel om levend verbrand te worden mee gaat maken. Met een angstig gezicht kijkt John de ik persoon aan en zegt vervolgens: 'laten we het dan maar doen', waarna ze beide de auto uit stappen.

Titel: De titel van het verhaal verwijst naar de aansteker van de jongen die de vriend van de ik figuur in zijn droom wil aansteken; een indirecte verwijzing naar waarschijnlijk een van de grootste angsten van John, namelijk levend verbrand te worden. Voordat je aan het verhaal begint heb je echter geen idee van wat de aansteker te maken heeft met wat er in het verhaal gaat gebeuren. Het is wel iets wat je herkent; de naam Zippo, wat je misschien wel aanspreekt en je stimuleert het verhaal te lezen.

Plot: Staat in de bovenstaande Korte samenvatting zwart gemankeerd.

Personages: De belangrijkste personages in het verhaal zijn John, de ik persoon, en de jongen met de aansteker. Het zijn allemaal flat characters omdat je vrij weinig te weten komt van hoe ze nou precies denken of handelen in bepaalde situaties maar alleen dat ze een bepaalde operavlakkige rol spelen in het verhaal. Ze houden zich alleen bezig met de droom van John. Je leert John en de ik figuur een beetje kennen door middel van de dramatic method. De jongen in de droom wordt door John zelf beschreven door middel van de discursive method. De jongen staat tegelijkertijd ook symbool voor het oneerlijke, gemene, wat later in deze beschrijving wordt uitgelegd.

Omgeving: Het verhaal, eigenlijk het belangrijkste onderdeel van het verhaal, namelijk de droom, speelt zich af in een gezellige bar; alles lijkt goed te gaan. Het is 'lekker' druk er zijn mooie vrouwen en er wordt goed muziek gedraait. De omgeving speelt in dit verhaal een belangrijke symbolische rol. De gezelligheid symboliseert het aangename, namelijk alles is te overzien en je lijkt alles onder controle te houden. Wanneer dit gevoel zijn hoogtepunt lijkt te bereiken nadat John een vrouw ontmoet waar hij een speciale band mee voelt, dreigt hij alle controle te verliezen. Dit wordt omschreven als het moment waarop Johan wordt overgoten met benzine, het meisje verdwijnt en hij niet meer omringt is door mensen. dan zou iemand plotseling, hoe oneerlijk en onterecht het ook is, al het goede is hem afgenomen. Deze leegte wordt omschreven als zeer beangstigend.

Vertelsituatie: Het verhaal wordt verteld in de ik vertelsituatie hoewel de ik figuur weinig aan het woord is. John is constant aan het woord en je hoort in principe hetzelfde als de ik persoon. De keuze voor deze vertelsituatie heeft waarschijnlijk te maken dat de lezer als het ware eerder neerlegt bij de gevoelens van John omdat je niet meedenkt met hem maar slechts zijn nare gevoelens zou willen verheffen en eigenlijk de ernst van de angst niet volledig beseft tot het einde van het verhaal. Want wanneer John de ik figuur zou zijn, zou je je waarschijnlijk niet volledig kunnen identificeren met de gevoelens van dit personage, omdat je misschien anders over dergelijke zaken denkt. Als toeschouwer moet je het accepteren en omdat het zogenaamd je vriend is probeer je toch naar een oplossing te zoeken.

Thema: Het thema van het verhaal in volgens mij controle. De diepere betekenis van het verhaal laat zien dat veel mensen vaak controle denken te hebben over hun leven totdat er opeens iets ernstigs gebeurd wat hier verandering brengt. De jongen met de Zippo is degene die deze gebeurtenis symboliseert. Ook houden mensen zich vaak bezig te fanatiek bezig met zaken die hun leven te veel beïnvloeden, vaak angsten. Wat, na even evalueren, als iets fouts wordt omschreven.

Stijl: Het verhaal wordt op een opvallende manier gebracht. De vertelsituatie heeft tot gevolg dat je net als de ik figuur van het verheel een toeschouwer bent van het verhaal wat je vriend John verteld. Je krijgt weinig mee van hoe de ik figuur op het einde van het verhaal reageert op wat John te vertellen had. Op het einde neemt het uiteindelijk een drastische wending. Op het moment je het verhaal denkt te kunnen volgen, je het onder controle hebt, lijk het alsof de ik figuur John uit zijn leiden gaat verlossen, iets wat je waarschijnlijk zelf niet als de beste oplossing ziet maar het toch gebeurt, iets waar je uiteindelijk geen invloed op hebt. Het verhaal zelf is echter niet op een interessante manier geschreven, het is vooral de achterliggende betekenis.

Beoordeling: Een goed verhaal met een absoluut interessante boodschap. De vertelsituatie waarin het geschreven is, is zeer doordacht en zorgt voor een eerder beschreven verrassingseffect. De woordkeus is echter minder indrukwekkend. De opbouw is wel goed. Een geven wat niet direct opvalt is dat wanneer de vriend van de ik figuur begint te vertellen on zijn droom, wordt er steeds geopend met aanhalingstekens, maar wanneer de vertelling van de droom ophoudt wordt er niet gesloten met aanhalingstekens. Het verhaal eindigt met een gebeurtenis waarvan je de afloop nooit te weten komt, iets wat in de dromen van John ook beschreven werd. Dit gevoel van onwetendheid en de gedachten over het verhaal blijven nog lang na het lezen van het verhaal in je hoofd zitten.

Door: James Ross
Bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/
(Vervolgens op 'Fiction' en daarna op de titel van het verhaal)

Short Story 3 'Death By Scrabble, or Tile M For Murder'

Korte samenvatting: Een tweeënveertigjarige man zit op een warme zondagmiddag scrabble te spelen met zijn vrouw. Hij geeft haar de schuld van al zijn ellende. Als zei er niet was geweest had hij sociale contacten gehad en had hij misschien grootse dingen gedaan. De man begint zijn vrouw steeds meer te haten, bij alles wat ze doet. Het spel vordert en de man ligt qua score achter op zijn vrouw. De eerste woorden zijn gespeeld; BEGIN en ONGELUK. De man heeft alleen nog maar een D nodig om MOORD te kunnen spellen. Als hij eenmaal een vergelijkbaar woord zou kunnen spellen zou dat voor het een toestemming of een teken zijn, om zijn vrouw daadwerkelijk om te brengen. Maar een D heeft hij niet, uit ergenis van zijn zogenaamde ongeluk begint hij op een letter te kauwen. Na een paar woorden te hebben gespeeld valt de man iets op: alle woorden die gespeeld worden hebben een gebeurtenis tot gevolg. De man krijgt na een aantal woorden gespeeld te hebben de mogelijkheid om het woord AARDBEVING te spellen, en doet dit. Op het moment dat de kamer begint te schudden spelt zijn vrouw het woord DOOD. De letter M waarop de man nu aan het kauwen was schiet plotseling zijn keel in en stikt. Zijn vrouw kijkt rustig naar hoe dit gebeurt.

Titel: De titel verwijst naar de belangrijkste gebeurtenis in het verhaal namelijk; de dood van de man door het spelen van scrabble. De ondertitel 'or Tile M For Murder' verwijst naar de passage uit de tekst waarbij de man zijn hoop vestigde op het kunnen spellen van het woordje MOORD. Het kreeg deze letter niet en begon uit ergenis op letters te kauwen. Blijkbaar was er geen D nodig voor moord, maar was de letter M in de handen van de tegenstander genoeg. Nadat de vrouw van de hoofdpersoon namelijk het woordje DOOD spelde, stikte de man in de letter M. De ondertitel is een mooi gegeven, waarvan de de betekenis pas begrijpt door het lezen van de laatste paar regels van het verhaal.

Plot: Staat in de bovenstaande Korte samenvatting zwart gemankeerd.

Personages: De belangrijkste personages in het verhaal zijn de man en zijn vrouw. Behalve de vrouw is ook de man een flat character ondanks dat de gebeurtenissen door de ogen van de man worden beschreven en je ook zijn gedachten waarneemt. Je komt vrijwel niets ander van de man te weten dan dat hij zijn vrouw haat en hij haar door middel van een potje scrabble probeert om te brengen. Van de vrouw kom je eigenlijk niets anders te weten dan wat de man over haar verteld. De man leer je dus kennen door middel van de dramatic method, en de vrouw door de discursive method. Doordat je maar weinig te weten komt van wat er eigenlijk in de vrouw omgaat, maakt dit haar behoorlijk mysterieus.

Omgeving: Het verhaal speelt zich af in het huis van de man en zijn vrouw. De omgeving wordt nauwelijks beschreven en speelt daarom geen grote rol in het verhaal of de daarbij horende aspecten.

Vertelsituatie: Het verhaal wordt verteld in de ik vertelsituatie. Alle gebeurtenissen worden beschreven door de ogen van de ik figuur, dus de man. Dit heeft tot gevolg dat je niet weet of de vrouw precies hetzelfde denkt over haar man, als de man over haar doet. Het verhaal eindigt hierdoor een beetje als een mysterie, omdat je niet weet of de vrouw bewust het woordje DOOD spelde of niet en welke gevolgen de aarbeving gaat hebben. Bij het gebruik van een andere vertelsituatie zou je hier waarschijnlijk wel antwoord op krijgen. Op de vraag of de vrouw nou wel of niet het woordje DOOD bewust spelde krijg je wel min of meer antwoord door het lezen van de ondertitel. Blijkbaar wist de vrouw dus heel goed wat er allemaal aan de hand was.

Thema: Het thema van het verhaal zou goed passen in het spreekwoord 'Wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in' wat betekend: Wie een ander probeert te benadelen kan door een foutje een slachtoffer van zijn eigen kwaadwillige opzet worden. De man probeerde zijn vrouw om te brengen maar stikte zelf in de letter waar hij niet op hoorde te kauwen. Het thema zou dan samengevat kunnen worden in het woordje vijandigheid.

Stijl: het verhaal is goed te volgen en er worden weinig woorden gebruikt die niet goed te begrijpen waren. In het verhaal wordt de spanning steeds meer opgebouwd doordat de man verschillende mogelijkheden krijg woorden te spellen waarmee hij van zijn vrouw af kan komen. Dit heeft echter niet altijd het gewenste effect; zo spelde de man een keer het woord EXPLOSIE, maar het gevolg hiervan was dat de airco na een korte plof niet meer werkte. Zo krijgt de man verschillende mogelijkheden, waarvan de laatste wel werkte, maar hij niet kon zien of het ook het gewenste effect heeft gehad. Het verhaal bestaat vooral uit de gedachten van de man, en van zijn vrouw kom je weinig te weten, wat het mysterie alleen maar groter maakt.

Beoordeling: Een verhaal waarvan de verwachtingen bovengemiddeld zijn uitgekomen. Tijdens verhaal wordt je voortduren in spanning gehouden (waarbij de goed uitgewerkte vertelsituatie een belangrijke rol speelt) en wanneer je het uit hebt vallen er meer dingen op, zo begrijp je pas achteraf de ondertitel van het verhaal. Het einde van het verhaal blijft tot in de laatste regels een verassing en bevat een wijze les.

Door: Charlie Fish
Bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/
(Vervolgens op 'Crime' en daarna op de titel van het verhaal)

Short Story 2 'The Return'

Korte samenvatting: De ik persoon kijkt zoals gewoonlijk uit zijn kamerraam om misschien iets op te kunnen pikken van het leuke meisje dat aan de overkantvan de straat woont. Naast dat meisje Adriana, waarop hij verliefd is, woont een oudere knorrige man met de naam Cesareo. Wanneer er een zwerver richting het huis van de oude man loopt en ze met elkaar in conflict raken, duwt Cesareo de zwerver. De zwerver valt van het trappetje wat de man aan het begin van zijn tuin had liggen, en was opslag dood. Haastig verplaatst de oude man het lijk en vlucht naar binnen. De ik persoon was de enige getuige van de gebeurtenis maar besluit aan niemand iets te vertellen (de man deed het niet expres, en waarom zou zo iemand op zijn leeftijd nog de gevangenis in moeten).
Drie jaar na deze gebeurtenis, de ik persoon is nu zesentwintig, heeft de hoofdpersoon het beroep wat hij wilde; hij is leeraar in de Spaanse taal en literatuur. Het meisje waarop hij verliefd was, is inmiddels hoogzwanger. Op een dag zag de ik figuur de zwerver die door Cesareo was vermoord. De ik figuur dacht dat zijn geest was teruggekomen om wraak te nemen op de oude man, maar in plaats van Cesareo's huis binnen te gaan, ging de zwerver naar het huis met het hoogzwangere leuke meisje. De ik persoon rent het huis binnen maar verneemt niets van de geest, alleen wel van het kind, Gustavo, dat zojuist is geboren. Zou de zwerver misschien gereincarneerd zijn in Gustavo?
Weer een aantal jaar later ziet de ik persoon Gustavo buiten voorwerpen bekogelen met stenen. Gustavo probeerde voorwerpen van het muurtje tussen zijn tuin en die van Cesareo te gooien, en dit niet onopgemerkt. Cesareo komt naar buiten en krijgt per ongeluk een steen tegen zijn hoofd. De man overlijd en alles leek een ongeluk. Opeens ziet de ik persoon de zwerver weer lopen, in de richting waar hij tweemaal vandaan is gekomen. Van Gustavo is verder ook nooit meer iets vernomen.

Titel: De titel van het verhaal verwijst naar de terugkomst van de zwerver nadat hij was overleden. Voordat je het verhaal hebt gelezen brengt het je op weinig ideeën die met het verhaal te maken hebben. De titel vat het thema van het verhaal wel mooi in een woord samen.

Plot: Staat in de bovenstaande Korte samenvatting zwart gemankeerd.

Personages: De hoofdpersoon in het verhaal is de ik figuur, wiens naam je niet te weten komt. Het is een round character aangezien je alle gebeurtenissen met commentaar, door de ogen van dit personage ziet. Je komt te weten hoe het personage over bepaald zaken denkt en beperkt zich dus niet alleen tot de gedachten over de belangrijkste gebeurtenis van het verhaal. Je leert heb langzamerhand kennen door de manier waarop hij denkt en doet, door het verhaal heen (dramatic methode). Verder zijn er dan nog Cesareo en Gustavo, ofwel de zwerver. Dit zijn beide flat characters aangezien je maar heel oppervlakkig hun karaktereigenschappen leert kennen en alleen te weten komt hoe ze handelen.

Omgeving: Het verhaal speelt zich grotendeels af in de straat waarin de ik persoon woont. Van het straatbeeld wordt bijna niets beschreven behalve de huizen van de oude man en met mooie meisje. Het huis van Cesareo wordt omschreven als vreemd, net zoals de man zelf. Het huis van met leuke meisje is echter heel erg mooi. Ook passen de weersomstandigheden zich aan, afhankelijk van de gebeurtenissen van het verhaal. Zo onweert het precies op het moment waarop de schedel van de zwerver de stoep raakt, en hierbij overlijdt. Hierdoor wordt een bepaalde gebeurtenis bijvoorbeeld nog enger.

Vertelsituatie: Het verhaal wordt door de ogen van de ik figuur verteld. Dit zorgt ervoor dat je je beter in de hoofdfiguur kan inleven, aangezien je jou reactie op bepaald gebeurtenissen kan vergelijken met die van de hoofdfiguur. Of de werkelijkheid in dit verhaal door de ik persoon is verdraait is moeilijk te zeggen, hij heeft hier weinig reden voor. Het zou niet tot gevolg hebben dat hij opeen wel gelijk zou krijgen of op een andere manier in zijn voordeel zou werken. De vertelsituatie zorgt er in iedergeval we voor dat je je net als de ik figuur, voornamelijk bezig houdt met de belangrijkste vraag die de gebeurtenissen oproepen; namelijk is een tweede leven mogelijk?

Thema: Het thema van het verhaal is waarschijnlijk het leven na de dood. Na het lezen van het verhaal vraag je je af of het daadwerkelijk mogelijk is na de dood weer terug te komen (The Return) in een ander lichaam. Het wordt echter aan de lezer over gelaten om hier dieper op in te gaan.

Stijl: Het verhaal is niet te moeilijk verteld, en de volgorde waarin het is verteld is ook goed te volgen. De gebeurtenissen en gedachten wisselen elkaar regelmatig af. Hoewel het hier zou moeten gaan om een Horrorverhaal zijn er weinig elementen van dit verhaaltype terug te vinden in het korte verhaal. Geen specifieke woordkeus of specifieke setting die gedetailleerd word beschreven, wat toch kenmerkend is voor het genre.

Beoordeling: De regelmatige afwisseling tussen de gebeurtenissen en gedachten zorgen niet echt voor een spannend effect. Ook is de afloop van het verhaal nogal voorspelbaar en daarom misschien de tweede helft van het verhaal overbodig, aangezien de belangrijkste vraag, en al een vermoedelijk antwoord, al ontstaat in het eerste deel van het verhaal. Het vermoeden blijkt achteraf ook goed te zijn, wat niet echt een bevredigend geeft. Ook zijn er te weinig Horror elementen gebruikt waardoor het verhaal ook niet echt eng is.

Door: Fernando Sorrentino
Bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/
(Vervolgens op 'Horror' en daarna op de titel van het verhaal)

Short Story 1 'There's a Man in the Habit of Hitting Me on the Head with an Umbrella'

Korte samenvatting: Iemand wordt constant door een man achtervolgd die hem op zijn hoofd slaat met een paraplu. Hij heeft besloten om er iets over te schrijven. Het begon allemaal vijf jaar terug. Toen de ik persoon op een bankje in het park zat. Een man begon plotseling op zijn hoofd te slaan met zijn paraplu en is sindsdien niet meer gestopt. Terugslaan, dreigementen, wegrennen, niets heeft geholpen, de man met de paraplu was hem steeds te snel af. Hij sloeg helemaal niet hard, maar het was gewoon vervelend. Ondanks dat hij steeds door mensen wordt uitgelachen en nagekeken, beseft de ik persoon steeds meer dat hij niet zonder de man met zijn paraplu kan. Hij is na vijf jaar zo gewend geraakt aan het feit dat hij op zijn hoofd wordt getikt, dat hij waarschijnlijk niet eens meer in slaap kan vallen zonder de man met de paraplu. Zichzelf of de man met de paraplu ombrengen is geen optie. Het idee dat een van beide komt te overleiden maakt hem eerder bang: hoe moet hij in slaap komen zonder het zachte getik van de paraplu?

Titel: De titel verwijst naar de beschreven gebeurtenissen in het verhaal. Het is op het eerste gezicht een grappige titel die je aanspoort om het verhaal te gaan lezen. De titel zelf heeft verder geen diepere betekenis.

Plot: Staat in de bovenstaande Korte samenvatting zwart gemankeerd.

Personages: De twee belangrijkste personages in het verhaal zijn de ik persoon en de man met de paraplu, wiens namen niet worden genoemd. Het zijn beide flat characters omdat je niet veel van ze te weten komt. Ondanks dat de gebeurtenissen door de ik figuur worden verteld kom je vrijwel weinig over hem te weten behalve dat hij het irritant vind om met een paraplu geslagen te worden, en beseft dat hij er misschien niet vanaf wil komen. De man met de paraplu wordt kort aan de hand van de discursvive method beschreven, met daarbij het feit dat hij al vijf jaar lang dezelfde persoon achtervolg om het te slaan met zijn paraplu.

Omgeving: Van de omgeving in het verhaal wordt vrijwel niets beschreven en heeft daarom maar een beperkte rol in het verhaal. De omgeving wordt vaak aangegeven met slechts een naam zoals park, bus, thuis enzovoorts.

Vertelsituatie: Het verhaal wordt gepresenteerd aan de hand van de ik vertelsituatie. De gebeurtenissen worden in een terugblik verteld door de ogen van de ik persoon. Dit kan ervoor hebben gezorgd dat het verhaal van de verteller wat subjectieve overkomt en bepaalde dingen misschien zijn overdreven. De platte manier waarop de herinneringen in weinig woorden worden opgehaald door de ik figuur heeft een nogal een humoristisch effect. De vertelsituatie past goed bij het verhaal, wanneer het bijvoorbeeld zou gaan om een alwetende vertelsituatie zou je misschien wel een reden voor het gedrag van de man met de paraplu krijgen, of zouden de gebeurtenissen misschien op een minder leuke manier opgehaald worden. De platte en wanhopige manier waarop de dingen worden verteld door de ik figuur zorgen er juist voor dat het verhaal grappig is en je het blijft lezen.

Thema: Hoewel het verhaal niet echt een bepaalde boodschap lijkt over te brengen laat het ons wel iets beseffen namelijk; hoe vaak we ook beweren dat we iets (of in dit geval iemand; de man met de paraplu) irritant vinden, soms raak je er zodanig aan gewend, of ga je er zelfs van houden, zodat je niet meer zonder dit, eerst irritante, kan. Het thema zou dan iets van gewenning moeten zijn.

Stijl: Het verhaal wordt heel eenvoudig, en ook plat, verteld. Het is goed te begrijpen en bevat niet te veel open plekken. Tegelijkertijd zet het verhaal je wel aan het denken over het thema. Opvallend is ook de volgorde waarin het verhaal aan de lezer gepresenteerd wordt. Een flashback naar vijf jaren geleden zou betekenen dat de man al vijf jaar geslagen wordt, wat het verhaal meteen al een verrasend effect geeft.

Beoordeling: Dit verhaal kernmerkt zich niet door de doordachte woordkeuze of diepgaande verhaallijnen maar door de goed uitgewerkte elementen van verassingen. Daarbij is de indeling van het verhaal en in dit verhaal ook de vertelsituatie van belang, die wel goed zijn uitgewerkt. De grappige gebeurtenissen zijn makkelijk in te beelden wat het verhaal een erg humoristisch karater geeft en de moeite waard maakt het verhaal uit te lezen. Hoewel de boodschap van het verhaal niet direct helemaal overkomt is deze er wel.

Door: Fernando Sorrentino
Bron: http://www.eastoftheweb.com/short-stories/
(Vervolgens op 'Humour' en daarna op de titel van het verhaal)